Julian

นักฆ่าอีกาจาก Church of Light เด็กหนุ่มที่กำลังค้นหาบ้านของเขา... สมาชิกของกองกำลังลับของ Church of Light บนเส้นทางสู่การตื่นรู้ด้วยตนเอง Julian เป็นบุตรชายของ Terizla ผู้นำของ Free Blacksmiths' Guild กิลด์ถูกกำจัดโดยคริสตจักรแห่งแสงในข้อหานอกรีตเมื่อ Julian ยังเด็กมาก จากนั้นอาร์คบิชอปรับเลี้ยงเด็กที่น่าสงสารคนนี้ ซึ่งได้รับการฝึกฝนและปั้นให้เป็นสมาชิกชั้นยอดของ Ravens ซึ่งเป็นกองกำลังลับที่รับฟังคำสั่งของอาร์คบิชอปเท่านั้น ต่อมา ในระหว่างภารกิจของเขาเพื่อ "ชำระล้าง" Xavier เขาได้เหลือบเห็นความลับที่ถูกฝังอยู่ในกาลเวลา… ===การตื่นขึ้น: นิพพาน===

สิบปีที่แล้ว ในคืนหนึ่งของฤดูหนาว พายุหิมะโหมกระหน่ำบนป้อมปราการของ Free Blacksmiths Guild

สมาคม Freesmiths' Terizla ถูกกล่าวหาว่าให้คำมั่นว่าจะจงรักภักดีต่อ Abyss และถูกทำลายโดย Church of Light ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวคือลูกชายวัย 6 ขวบของเจ้าผู้ครองนคร ซึ่งเดินไปตามถนนเป็นเวลาหลายวันจนกระทั่งคริสตจักรพบเด็กชายผู้หิวโหย อาร์คบิชอปมองเห็นพรสวรรค์พิเศษในตัวเขา โดยมอบชื่อของนักบุญโบราณนามว่า Julian และส่งเขาเข้าเรียนที่สถาบันพิเศษของโบสถ์แห่งแสง – รังของราเวน

โรงเรียนตั้งอยู่บนหน้าผา เป็นที่อยู่อาศัยของเด็กกำพร้าที่มีความสามารถพิเศษ อาร์คบิชอปบอกพวกเขาว่าเด็ก ๆ ที่ถูกทอดทิ้งโดยครอบครัวไม่คู่ควรกับความรัก แต่พระองค์จะให้ความรักและการเกิดใหม่แก่พวกเขา ซึ่งจะต้องตอบแทนด้วยความขอบคุณและความภักดี พวกเขาจะต้องกลายเป็นอีกา ซึ่งเป็นกองกำลังพิเศษลับที่ตอบตรงต่ออาร์คบิชอป และชำระล้างโลกของคนนอกรีตและความชั่วร้ายทั้งหมดเพื่อลอร์ดแห่งแสงสว่าง

Julian บังคับตัวเองให้ลืมอดีตของเขา แต่ถึงแม้เขาจะพยายามทั้งหมด แต่เขาไม่สามารถลบฝันร้ายออกจากใจได้ แม่ของเขาทิ้งเขาไว้ข้างหลังและร้องขอความเมตตาต่อตัวเธอเอง โดยไม่ยอมละสายตาจากเขาเลย...

Julian ยังจำท่าทางแปลก ๆ ที่มาพร้อมกับฝันร้ายได้: เขามักจะยกมุมปากด้วยมือและบังคับตัวเองให้ยิ้มโดยไม่รู้ตัว แต่นอกนั้นเขาก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย เขาไม่รู้ว่าใครสอนให้เขาทำอย่างนั้นหรือเกิดอะไรขึ้นในตอนนั้น

ลูกๆ ของรังอีกาถูกเรียกว่าเนสท์ลิ่ง พวกเขาทำงานที่ยากลำบากและศึกษาหนังสือและทักษะการต่อสู้ในตอนกลางวัน จากนั้นจึงพักอยู่ในถ้ำที่แยกจากกันเพื่อพักผ่อนในเวลากลางคืน

ชีวิตของเนสท์ลิ่งนั้นโดดเดี่ยว แต่ Julian เริ่มต้นครอบครัวกับแขกคนอื่นๆ ในถ้ำของเขา ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ฟันแทะที่ชอบเกล็ดขนมปัง นกกระจอกส่งเสียงร้อง และแพะที่เขาดูแล ทุกคืนที่มีลมแรง พวกเขาฟัง Julian พูดถึงความเหงาและความสงสัยของเขา สำหรับเขา ครอบครัวของเขาต่างหากที่ไม่พูด

เมื่ออยู่กับบริษัท Julian ทำงานอย่างขยันขันแข็งที่ Academy และเป็นหนึ่งในนักเรียนที่เก่งที่สุดทั้งในด้านการทำงาน การเรียน และการต่อสู้ เขาได้รับคำแสดงความยินดีจากอาร์คบิชอปแต่ไม่ได้สังเกตเห็นความหึงหวงของเนสท์ลิ่งอีกเลย

คืนหนึ่ง Julian กลับเข้าไปในห้องของเขาและพบซากสัตว์แข็งๆ สามตัวอยู่บนเตียงหิน

ข้างหลังเขามีคำเยาะเย้ยอันชั่วร้ายของ Nestling ตัวอื่น "สัตว์ฟันแทะเป็นตัวแทนของการนอกใจ นกกระจอกไม่รู้ และความอ่อนแอของแพะ... Julian คุณไม่คู่ควรกับความรักหรือการฟื้นฟูของคริสตจักร!"

การมองเห็นของเขาพร่ามัวด้วยเลือดที่พุ่งพล่านอย่างกะทันหัน ในขณะที่เขากำหมัดแน่น จิตใจของเขาว่างเปล่า

หลังจากการต่อสู้นองเลือด Julian ถูกสมาชิกของศาสนจักรพาตัวไป และอาร์คบิชอปที่อยู่ที่นั่นเพื่อตรวจสอบงานของพวกเขาก็มาถึงด้วย – ผลที่ตามมาจะร้ายแรง กำลังทำรัง บาดเจ็บสาหัส นอนหมดสติอยู่กับพื้น Julian เกือบจะสูญเสียการทรงตัวกับกำแพง ราวกับว่าหัวใจของเขาตกลงไปในน้ำเยือกแข็ง

เขาหลับตารอการลงโทษจากบาทหลวง

“ความหึงหวง... เนสท์ลิ่งที่สกปรกและอ่อนแอเช่นนี้ กำจัดความล้มเหลวนี้ซะ!”

การลงโทษนั้นน่ากลัวยิ่งกว่าการประหารชีวิต! แต่บาทหลวงจะลงโทษ Julian อย่างไร? Julian ประหลาดใจมากที่อาร์คบิชอปตบไหล่เขา

“Julian คุณทำได้ดี และคุณทำความสะอาดของเหล่านั้นในมุมนั้นใช่ไหม”

Julian หมดคำพูด เขามองไปที่ซากศพตรงมุม พวกมันสกปรก เย็นชา และไม่มีนัยสำคัญ คำพูดของ Nestling อีกคนหนึ่งยังคงดังก้องอยู่ในหูของเขา: Julian คุณไม่คู่ควรกับความรักหรือการฟื้นฟูของคริสตจักร!

“ไม่เป็นไรหรอก!?” เสียงของอาร์คบิชอปเป็นเสียงมือคู่หนึ่งโอบรอบคอของเขา ขณะที่ Julian ตัวสั่นเล็กน้อย หลังจากผ่านไปหนึ่งศตวรรษ เขาก็ยกมุมปากขึ้นและฝืนยิ้มแข็งบนแก้มของเขา

แสงยามเช้าส่องมาจากทิศตะวันออก ใบหน้าครึ่งหนึ่งของ Julian โดนแสงแดด ขณะที่อีกครึ่งหนึ่งซ่อนอยู่ในความมืด เขาพยักหน้าเล็กน้อย

"...ใช่ ฉันฆ่าพวกเขาเพื่อการเกิดใหม่"

อาร์คบิชอปลูบศีรษะของจูเลียน และท่องพระคัมภีร์อย่างช้าๆ ว่า “ความกลัวและความหวาดกลัวของเจ้าจะคงอยู่บนสัตว์ร้ายและนกทุกตัว” คำตัดสินของคุณจะได้รับการยอมรับจากทุกดวงวิญญาณที่เดินบนโลก และทุกเส้นทางที่แสงสว่างส่องลงมา พวกเขาจะตามรอยด้วยมือของคุณ

แสงประหลาดส่องมาที่ม่านตาอันมืดมิดของ Julian เขายกมือขึ้นเพื่อเรียกอาวุธของเขา พิสูจน์ตัวเองต่อบาทหลวง

Julian รู้ว่าเขาจะกลายเป็นอีกาที่แข็งแกร่งที่สุด

หลายปีผ่านไป และเมื่ออายุได้ 15 ปี Nestling เหล่านี้ต้องเผชิญกับการทดลองครั้งสุดท้ายก่อนที่จะกลายเป็น Ravens บ้างก็แทรกซึมเข้าไปในฐานศัตรู บ้างก็สำรวจ Abyss บ้างก็กำจัดพวกนอกรีต... หลังจากเผชิญกับความท้าทายที่เต็มไปด้วยอันตราย แม้แต่ Nestling ที่เก่งที่สุดก็ยังต้องหมดแรง แต่เมื่อพวกเขาผ่านการทดสอบ พวกเขาจะกลับไปที่โบสถ์แห่งแสง ลูกศรเรืองแสงจะอยู่ตรงหน้าพวกเขา ขณะที่ใบหน้าของพวกเขาสว่างไสวด้วยความหวัง – เพียงหนึ่งก้าวก่อนที่จะเกิดใหม่!

แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการทดสอบที่ยากที่สุดเท่านั้น

ตรงทางแยกหน้าโบสถ์ มีคนเรียกรังตามชื่อเกิด หากพวกเขาไม่สามารถหยุดตัวเองจากการหันหลังกลับได้ พวกเขาจะถูกปัพพาชนียกรรมและถือว่าเป็นคนนอกรีต ขั้นตอนนี้คือการทดสอบว่า Nestling มีความภักดีมากพอที่จะลืมตัวตนที่เคยเป็นหรือไม่

จูเลียนผ่านการทดสอบ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาใช้ชีวิตอยู่ด้วยความกลัวที่จะถูกคริสตจักรทอดทิ้ง และยังได้ยินคำพูดของอัครสังฆราชในความฝัน: อีกาจะต้องลืมตัวเอง! แต่... เขาไม่ใช่อีกาที่บริสุทธิ์ เสียงที่ด้านหลังศีรษะของเขาต่อต้านเสียงของอาร์คบิชอปมาโดยตลอด เขาไม่รู้ว่าเสียงนั้นคืออะไรและสับสนกับเสียงทั้งสองที่ขัดแย้งกัน

ช่วงดึกของคืนนั้น Julian ทำท่าทางนั้นอีกครั้ง โดยเปลี่ยนมุมปากของเขาให้เป็นรอยยิ้มฝืน

ทำไมเขาต้องยิ้ม? Julian ไม่รู้เรื่องนั้น แต่มันก็ไม่สำคัญเพราะเขาคืออีกาที่แข็งแกร่งที่สุด

เมื่อ Xavier ระเบิดประตูเมืองและหนีไปพร้อมกับ Yin และ Melissa อาร์คบิชอปส่ง Julian ไปปฏิบัติภารกิจ จิตใจของ Xavier ผู้น่าสงสารถูกวางยาพิษโดยคนนอกรีต และเขาต้องได้รับความเมตตา Julian ไล่ตามพวกเขาเป็นเวลาเจ็ดวันบนภูเขา และในที่สุดก็ตามทัน Xavier และอีกสองคนที่หมดเรี่ยวแรง

การต่อสู้เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และไม่มีผู้ชนะที่ชัดเจนระหว่างอีกาที่แข็งแกร่งที่สุดกับผู้ตัดสินแห่งแสงที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แต่โดยบังเอิญ หมวกอีกาของ Julian หลุดออก และเมื่อเห็นผมสีแดงของเขา Xavier ก็ยืนตะลึงอยู่ครู่หนึ่งราวกับว่าเขาจำอะไรบางอย่างได้ จากนั้นเขาก็รับการโจมตีครั้งต่อไปของ Julian

Xavier ไม่สามารถต่อสู้ได้อีกต่อไปแต่ยังคงปกป้อง Yin และ Melissa เขาหัวเราะ: "คุณเองที่มาชำระฉัน ดีมาก ท้ายที่สุดแม่ของคุณ ... "

ปืนของ Julian ไม่ตก เขาเบิกตากว้าง "คุณรู้อดีตของฉัน!?"

Xavier ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะบอกความจริง: ในคืนที่หิมะตกนั้น Julian หนุ่มถูกแม่ของเขาซ่อนไว้ที่มุมห้อง เธอจับหน้า Julian และฝืนยิ้มขณะที่เธอพูดว่า "อยู่ที่นี่ ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี เมื่อคุณไม่รู้ว่าต้องทำอะไร... ยิ้ม..."

ด้วยความหวาดกลัว Julian จึงเกาะติดกับแม่ของเขาก่อนที่เธอจะผลักเขาออกไปอย่างโหดร้ายและวิ่งหนีไปเพื่อดึงดูดศัตรู... หลังจากที่แม่ของ Julian ถูกพวกกาฆ่าตาย Xavier ก็สังเกตเห็น Julian ซ่อนตัวอยู่หลังลังไม้อย่างดี

Julian ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเขาควรจะมีปฏิกิริยาอย่างไร ในขณะนั้นเอง เขานึกถึงการที่แม่ยกมุมปากขึ้น

เขาบังคับให้ยิ้มสั่น

รอยยิ้มดึงหัวใจของ Xavier และเขาก็จากไปพร้อมกับ Ravens

"มันเป็นความจริง"

ใบหน้าของแม่ของ Julian ซึ่งเขาลืมไปเป็นเวลาสิบปีก็ชัดเจนขึ้น เช่นเดียวกับกำแพงทั้งหมดของสหภาพช่างฝีมือ ไฟในเตาหลอม และของเล่นไม้ที่พ่อของเขามอบให้เขา... มือของ Julian สั่นอย่างรุนแรง อีกาที่พบว่าตัวเองไม่สามารถกวัดแกว่งดาบได้อีกต่อไปโดยไม่ลังเล แม่ของเขารักเขาอย่างสุดซึ้งและถึงกับเสี่ยงชีวิตเพื่อพิสูจน์มัน เขาไม่เคยถูกครอบครัวทอดทิ้ง

ในขณะนี้ Alice ปรากฏตัวที่ทางเข้าถ้ำพร้อมกับปีศาจ Xavier และอีกสองคนหายใจไม่ออกหลังจากต่อสู้มาหลายวัน มันเป็นช่วงเวลาที่สิ้นหวังนี้เองที่ Julian ยืนอยู่ระหว่างพวกเขากับ Alice เขาให้เวลา Xavier และคนอื่นๆ ข้ามสะพานเชือกข้ามหน้าผา ก่อนที่จะตัดสะพานและเผชิญหน้ากับ Alice เพียงลำพัง

สิ่งนี้ไม่ได้ปกป้องพวกเขาในหนังสือของ Julian การกำจัดคนนอกรีตเป็นหนึ่งในภารกิจของ Ravens แต่ไม่ใช่แค่ภารกิจของ Julian เท่านั้น เขาจะสามารถตามหา Xavier และเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับอดีตของเขาได้หากเขาชนะการต่อสู้ครั้งนี้

แม้จะมีปีศาจที่ทรงพลังอยู่ตรงหน้าเขา แต่ Julian ก็ยังคงเห็นรอยยิ้มของแม่อยู่ในใจ และเป็นครั้งแรกที่รอยยิ้มของเธอไม่ได้ถูกบังคับ

ในที่สุดเขาก็ค้นพบตัวเองและเรียนรู้ที่จะยิ้มเช่นกัน

====หมายเหตุ====

===แอนน์===

===การตื่นขึ้น: ความจริง===