Lapu-Lapu

จากยอดเขา Lapu-Lapu พิจารณาเปลวไฟของค่ายโมนิยันที่ตีนเขา เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะได้พบกับตัวเองในสนามรบอีกครั้ง ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาเกลียดที่สุด แต่เขารู้ดีว่าเพื่อปกป้องสิ่งที่สำคัญที่สุด เขาไม่สามารถหนีไปได้อีกต่อไป

ตั้งแต่กลางยุคแห่งความขัดแย้ง ชาว Dorik เดินทางมายังหมู่เกาะ Vonetis ทางตะวันออกเฉียงใต้ของแผ่นดินใหญ่ ซึ่งเป็นที่ที่พวกเขาเจริญรุ่งเรือง

เช่นเดียวกับคลื่นที่ปั่นป่วนเป็นสภาวะปกติของทะเล หมู่เกาะที่โดดเดี่ยวแห่งนี้ก็ไม่สงบสุขเลย การปกป้องท้องทะเลและวิถีชีวิตที่โดดเดี่ยวทำให้ Dorik ลืมคำสาบานที่ทำโดยชนเผ่าต่างๆ เมื่อหลายร้อยปีก่อนที่จะเข้าร่วมกองกำลังและต่อต้านกองทัพเรือ Moniyan ที่ทรงอำนาจ และมีความขัดแย้งอย่างต่อเนื่องระหว่างชนเผ่าทั้งใหญ่และเล็ก

Lapu-Lapu เป็นนักรบที่มีชื่อเสียงที่สุดของหมู่เกาะโวเนทิส มันถูกใช้งานโดยชนเผ่าต่างๆ เป็นเวลานานโดยผ่านระหว่างเกาะต่างๆ การต่อสู้ที่ไม่มีที่สิ้นสุดทำให้เขาเหนื่อยล้า ศักดิ์ศรี เกียรติยศ และเงินทอง... ในสนามรบ ชีวิตมนุษย์ไม่มีค่าอะไรเลย แล้ว[,] ทั้งหมดนี้มีค่าเท่าไหร่? หลังจากต่อสู้กับสงครามนับไม่ถ้วน เขาก็กลับมายังบ้านเกิดโดยมีแผลเป็นทั้งร่างกายและจิตใจ

Lapu-Lapu ใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบในบ้านเกิดของเขาในฐานะนักล่าธรรมดา ทำงานตอนพระอาทิตย์ขึ้นและพักผ่อนตอนพระอาทิตย์ตก แต่ชีวิตอันสงบสุขที่เขาหวังไว้กลับไม่คงอยู่ ขุนศึกบางคนที่แปรพักตร์จากจักรวรรดิโมนิยันตั้งเป้าไปที่ดินแดนเสรีแห่งนี้ กองทหารที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีได้ยกพลขึ้นบกบนเกาะโวเนติสราวกับคลื่นยักษ์ ชนชาติ Dorik ที่กระจัดกระจายไม่มีอำนาจที่จะต้านทานได้ และพื้นที่ขนาดใหญ่ก็ตกเป็นของศัตรู

ชนเผ่าต่างๆ ส่งคำเชิญไปยัง Lapu-Lapu โดยหวังว่าเขาจะเข้าร่วมค่ายของพวกเขา เขาไม่เต็มใจที่จะทำงานเพื่อผลประโยชน์ของผู้นำชนเผ่าอีกต่อไป แต่ไม่ว่าในกรณีใดเขาจะกลายเป็นผู้ยอมจำนนที่ดูหมิ่นเหยียดหยามไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงปฏิเสธความเชื่อของผู้ปกครองและชาวโมนิยัน และเพียงต้องการที่จะยังคงเป็นนักล่าธรรมดาๆ ห่างไกลจากความขัดแย้งทางโลกใดๆ

Lapu-Lapu และโมนิยันทำข้อตกลงไม่รุกราน อย่างไรก็ตาม ในสายตาของ Moniyan ผู้ละโมบ ความเป็นกลางไม่มีอยู่จริง และทุกสิ่งในหมู่เกาะ Vonetis ก็เป็นของพวกเขา ในไม่ช้า พวก Moniyan ก็ผิดข้อตกลงและรื้อค้นชนเผ่าของ Lapu-Lapu ในขณะที่เขาไม่อยู่

การสูญเสียอันน่าอับอายนี้ทำให้เขาไม่มีอะไรนอกจากความโศกเศร้าให้กับภรรยาและลูกๆ และบ้านที่เสียหาย Lapu-Lapu โกรธมาก เขาไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการปกป้องทุกสิ่งรอบตัวเขา หากชาวโมนิยันต้องการชดใช้ค่าประนีประนอมด้วยความทรยศ เขาก็จะแสดงให้พวกเขาเห็นถึงศักดิ์ศรีที่ขัดขืนไม่ได้ของเขาในรูปแบบของเลือดของพวกเขาเอง

Lapu-Lapu รวบรวมเยาวชนของชนเผ่าเข้าเป็นหน่วยและเริ่มการรณรงค์ต่อต้าน เขารู้จักบ้านเกิดใต้เท้าของเขาดีกว่าใครๆ และรู้วิธีการโจมตี ต่อสู้ และล่าถอยในภูเขาและป่าไม้ หน่วยยังคงโจมตีฐานและเส้นทางส่งเสบียงของ Moniyan อย่างต่อเนื่อง เข้าและออกอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งให้ Moniyan สับสนและตื่นตระหนกอยู่ตลอดเวลา

เมื่อขุนศึกโมนิยันค้นพบว่าทั้งหมดนี้เป็นผลงานของ Lapu-Lapu ผู้รุกรานที่น่ารังเกียจเริ่มจงใจปล้นหมู่บ้านที่ Lapu-Lapu เป็นพันธมิตรด้วย พวกเขาเสริมกำลังการป้องกันและซ่อนเสบียงเพื่อบังคับให้ Lapu-Lapu ปรากฏตัว หมู่บ้านที่ครั้งหนึ่งเคยให้การต้อนรับ Lapu-Lapu อย่างจริงใจ กลายเป็นที่รู้จักโดยสิ้นเชิงภายใต้รองเท้าบู๊ทเหล็กของโมนิยัน

Lapu-Lapu อกหัก เข้าใจว่าสงครามกองโจรไม่เพียงพอที่จะบรรลุชัยชนะครั้งสุดท้าย Dorik ถูกกำหนดให้เผชิญหน้ากับจักรวรรดิ Moniyan อันทรงพลังแบบเผชิญหน้า เป็นงานที่เป็นไปไม่ได้สำหรับเขาและหน่วยของเขา

เขาจึงต้องรวมพลังทั้งหมดที่เขาทำได้

Lapu-Lapu คัดเลือก Dorik คนใดก็ตามที่มีความตั้งใจที่จะต่อต้านและฝึกฝนให้พวกเขาเป็นนักรบที่เชื่อถือได้ ไม่ว่าชายหรือหญิง นี่ไม่ใช่กลุ่มอันธพาลผู้กระหายอำนาจ แต่เป็นกองทัพกบฏที่เกิดมาเพื่อปกป้องและต่อสู้เพื่อตัวมันเอง ทุกคนมีความกล้าหาญและจิตสำนึกที่จะอุทิศตนเพื่อแผ่นดินของตน พวกเขารวมตัวกันรอบๆ Lapu-Lapu และต่อสู้เคียงข้างเขา

หลังจากการต่อสู้อันดุเดือดหลายครั้ง ในที่สุดการประลองขั้นเด็ดขาดก็มาถึง Lapu-Lapu ล่อศัตรูไปที่ตีนเขาซึ่งมีนักรบดอริกจำนวนนับไม่ถ้วนซ่อนตัวอยู่และถอนหน่วยของเขาขึ้นไปบนภูเขา ศัตรูรู้ว่า Lapu-Lapu เก่งในการทำสงครามในป่า และอีกด้านหนึ่งของภูเขานั้นเป็นหน้าผา ดังนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจเก็บทางออกเดียวจากภูเขาด้านล่างไว้ ชาวโมนิยันเชื่อว่ากลุ่มกบฏที่ "ติดอยู่และสิ้นหวัง" ควรออกมาจากภูเขาแล้วต่อสู้กับกองทัพโดยตรง หรือไม่ก็อดตายอยู่ข้างใน

แต่กลางดึก ขณะที่ชาวโมนิยันนอนหลับเงียบๆ เพื่อรอชัยชนะ Lapu-Lapu สั่งให้ทหารลงมาจากหน้าผาโดยใช้เชือกที่ทำจากเถาวัลย์บนภูเขา และเปิดฉากโจมตีโมนิยันอย่างไม่คาดคิด ความอัปยศอดสูและความเกลียดชังที่สั่งสมมาทั้งหมดก่อตัวเป็นดาบอันว่องไวของนักรบ Dorik ซึ่งเทลงมาใส่ Moniyan ที่ไม่สงสัย ก่อนที่ขุนศึกผู้น่าสงสาร Moniyan จะตอบสนอง Lapu-Lapu ก็ถูกตัดศีรษะของเขา

หลังจากการสู้รบครั้งนี้ ผู้รุกราน Moniyan ซึ่งสูญเสียผู้นำไปแล้ว ไม่สามารถฟื้นตัวได้ และกองกำลังต่อต้านที่เพิ่มมากขึ้นภายใต้การนำของ Lapu-Lapu ได้ผลักพวกเขากลับไปยังแผ่นดินใหญ่ หมู่เกาะโวเนติสกลายเป็นสวรรค์ที่สดใสและเป็นอิสระอีกครั้ง