Gloo

ในช่วงสงครามครั้งใหญ่ในดินแดนแห้งแล้ง กองทหารที่สองของจักรวรรดิโมนิยันถูกกวาดล้างเกือบทั้งหมด ท่ามกลางซากศพที่กระจัดกระจายไปทั่ว มีทหาร Moniyan ที่สามารถเอาชีวิตรอดได้ แต่เขาสูญเสียสหายทั้งหมดและต้องเดินทางกลับประเทศบ้านเกิดโดยลำพัง

เมฆดำปกคลุมดินแดนแห้งแล้งปีแล้วปีเล่า หากไม่มีดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวมานำทาง ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวคนนี้ก็หลงทางใน Shadow Swamp

ผืนดินและน้ำที่พบในป่า Shadow Marsh ได้รับความเสียหายจาก Abyss ส่งผลให้พื้นที่ชื้นและเน่าเปื่อย ความหิวโหยและความเหนื่อยล้าอย่างรุนแรงของชายผู้นี้ พร้อมด้วยป่าอันไม่มีที่สิ้นสุดรอบตัวเขา ทำให้เขาตกอยู่ในความมืดและความสิ้นหวัง

ขณะที่เขากำลังจะหมดสติ ความรู้สึกแปลกๆ ทำให้เขาฟื้นคืนสติ ความรู้สึกเหนียวๆ แผ่ขยายไปทั่วแผ่นหลัง จากนั้นเขาก็สูญเสียการควบคุมแขนขาที่วิ่งอย่างดุเดือดด้วยตัวมันเอง

เขาจะบรรยายช่วงเวลานี้ในบันทึกความทรงจำของเขาว่ารู้สึกเหมือนเขาเป็นเพียงหุ่นเชิดไม้ เหมือนที่เด็กๆ ชาวโมนิยันเล่น เขาถูกควบคุมโดยพลังที่มองไม่เห็น และรีบวิ่งผ่านป่าอย่างว่องไวด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ

ชายคนนั้นกำลังจะหมดสติเมื่อร่างกายที่เขาไม่ได้ควบคุมอีกต่อไปหยุดลง เมื่อรู้สึกตัวได้ เขามองด้วยสายตาเบิกกว้างกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขา...

ที่นั่นเขามองเห็นซากปรักหักพังของวิหารอันยิ่งใหญ่ที่รายล้อมไปด้วยเถาองุ่น ซึ่งถูกลมและน้ำค้างแข็งพัดผ่านแต่ยังคงยิ่งใหญ่และโอ่อ่า ซากปรักหักพังของวิหารโบราณเหล่านี้โดดเด่นราวกับนิ้วโป้งเจ็บเมื่ออยู่รอบๆ Shadow Swamp

ความรู้สึกแปลกๆ ที่ไหลไปตามกระดูกสันหลังของเขาจางหายไปเมื่อเขาหยุด แต่ทันใดนั้นเขาก็เห็นบางสิ่งเล็กๆ กระโดดเข้าไปในพุ่มไม้ใกล้ๆ ซึ่งดูเหมือนซ่อนอยู่

สิ่งนี้อาจอยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้หรือไม่? ทหารตั้งใจแน่วแน่ที่จะลงไปถึงจุดต่ำสุดและเคลื่อนตัวไปในทิศทางที่ร่างกำลังเดินไป เสียงกรอบแกรบดังเล็ดลอดออกมาจากพืชพรรณ และดูเหมือนว่ามีการต่อสู้ที่รุนแรงบางอย่างเกิดขึ้นภายใน

ขณะที่ทหารเดินเข้ามาอย่างหลบๆ ซ่อนๆ เอื้อมมือผลักกิ่งไม้ออกไป ก็มีสิ่งมีชีวิตตัวเล็กขนาดเท่าถ่านอัดก้อนปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา เขาเตรียมที่จะจับมันและศึกษามันอย่างใกล้ชิดมากขึ้น แต่ก่อนที่เขาจะได้ลงมือทำ ก็มีคนอื่นๆ อีกนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นจากทุกที่ พวกมันกองรวมกันอย่างเรียบร้อย และในเวลาเพียงสิบวินาที สิ่งมีชีวิตที่มีขนาดไม่ใหญ่ไปกว่าก้อนถ่านหินก็กลายร่างเป็นสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่ง สิ่งนี้ทำให้เกิดความกลัวในหัวใจของ Moniyan ทหารผู้น่าสงสารที่เป็นลมหมดสติในที่นั้น แต่เมื่อเขาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็พบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในหนองน้ำอีกต่อไป แต่อยู่ที่ชายแดนของดินแดนแห้งแล้งและจักรวรรดิ

ย้อนกลับไปในจักรวรรดิ เขาทำให้ทุกคนสนุกสนานกับเรื่องราวนี้ ชาวเมือง Moniyan ให้ความเคารพอย่างสูงต่อทหารผ่านศึกคนนี้ แต่ถือว่าเรื่องราวของเขาเป็นเพียงภาพหลอนของชายคนหนึ่งที่เหนื่อยล้าหลังจากรอดพ้นความตายมาได้อย่างหวุดหวิด

ท้ายที่สุดแล้ว แม้แต่นักวิชาการที่เก่งกาจที่สุดของ Moniyan ก็ไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตชนิดนี้มาก่อน ทหารทำอะไรไม่ได้นอกจากเขียนประสบการณ์ของเขาลงบนกระดาษ เพราะหลักฐานที่จะค้นพบในภายหลังอาจพิสูจน์ความมีสติของเขาได้

โชคดีมากที่เขาไม่ต้องรอนานขนาดนั้น ความฝันนี้เป็นจริงในขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่และมีสุขภาพดี

เมื่อข้อความของชาวเอลฟ์ "Azrya" ไปถึง Magic Academy นักเรียนคนหนึ่งของจักรวรรดิ Moniyan ได้อ่านบันทึกภายในฝ่ายที่เรียกว่า Gloo ซึ่งเป็นบันทึกที่สอดคล้องกับประสบการณ์ของทหาร Moniyan ที่เขาเคยอ่านมาก่อนโดยตรง

นักเรียนที่อยากรู้อยากเห็นได้ตามหาคณบดีของโรงเรียน Ulturia ชื่อ Eudora ซึ่งหลังจากอ่านงานเขียนของทหารแล้ว ก็ยืนยันว่าพวกเขาบรรยายถึงการเผชิญหน้ากับ Gloo จริงๆ

หลังจากที่ได้ยินเรื่องนี้จาก Eudora มนุษยชาติก็เริ่มตระหนักถึงการมีอยู่ของ Gloo ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษที่มีวิถีชีวิตที่พิเศษ ต้องขอบคุณสารคัดหลั่งลึกลับ ทันทีที่พวกมันตัวหนึ่งเกาะติดกับสิ่งมีชีวิต พวกมันก็สามารถเริ่มห่อหุ้มมันได้อย่างสมบูรณ์

นอกจากนี้ เปลือกนอกที่มีลักษณะคล้ายเจลยังทำหน้าที่เป็นอวัยวะที่มีสติซึ่งทำให้โครงข่ายประสาทเทียมทำงานระหว่าง "กูส" แต่ละตัว ทำให้เกิดความรู้สึก "Gloo" ที่ใหญ่ขึ้น ในบรรดาสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ บางส่วนอาจมีบทบาทที่สูงกว่าภายในเครือข่าย โดยสั่งการผู้อื่นทั้งหมดเมื่อรวมเข้าด้วยกันเป็นรูปแบบเดียว เมื่อรวมเข้าด้วยกันเป็นตัวเลขต่างๆ[,] พวกเขาจึงสามารถควบคุมขนาดและรูปร่างได้ตามต้องการ

พวกกูแสดงให้เห็นว่าฉลาดและบริสุทธิ์ ภูมิใจใน "ภูมิปัญญากลุ่ม" ที่พวกเขาแบ่งปัน ซึ่งส่วนใหญ่ใช้เพื่อเล่นแกล้งเอลฟ์ที่อยู่ใกล้เคียง เมื่อเธอได้ยินเกี่ยวกับการผจญภัยที่แปลกประหลาดของ Private Moniyan เธอก็ตระหนักว่าเกิดอะไรขึ้น กลุ่ม Goos คงเดินทางไกลเกินไป ดังนั้นพวกเขาจึงเกาะติดกับเขาในฐานะสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่เพื่อโบกรถกลับบ้าน

นับตั้งแต่เขาเกิด พวก Goos ไม่เคยออกไปนอก Azrya เลย แต่กลับปกป้องป่าไม้และวิหารเก่าแก่ลึกลับแทน พวกเขาไม่เคยเริ่มการต่อสู้ใดๆ เลย โดยส่วนใหญ่อยู่ในรูปของสัตว์ร้ายที่น่าสะพรึงกลัวเพื่อขู่ให้คนนอกที่เข้ามาในอาณาเขตของตนหวาดกลัว แม้แต่เอลฟ์ที่อาศัยอยู่ใกล้ ๆ ก็รู้เพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับสายพันธุ์ของพวกเขา

บางทีความฉลาดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ Goo อาจเห็นได้จากความจริงที่ว่าพวกเขาอาศัยอยู่ในส่วนลึกของป่า ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขร่วมกับส่วนอื่นๆ ของโลก

อย่างไรก็ตาม Abyss ได้เปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่าง

เมื่อเข้าไปหลบภัยในวิหารโบราณ Goos พยายามที่จะรักษาความมีเหตุผลและความศรัทธาของเขาไว้ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เป็นเหมือนดาร์กเอลฟ์ที่อยู่ใกล้ๆ ที่ตกอยู่ภายใต้เงื้อมมือของเขา แต่ความเสื่อมทรามที่ลึกและมืดมนแพร่กระจายภายในพวกเขาและป่าของพวกเขาในขณะที่ Abyss ใช้พลังของมัน

Eudora ไม่เคยรู้ถึงสถานการณ์ของ Goo เลย ในตอนท้ายของงานเขียนของ Soldier Moniyan เธอเหลือประโยคไว้สองสามประโยค

"The Abyss เป็นหายนะ มันแบ่งฝ่ายและก่อให้เกิดความเกลียดชังอย่างแท้จริง แต่บางที แค่บางที มันอาจเป็นโอกาสสำหรับเรา: โอกาสสำหรับดวงวิญญาณทั้งหมดของดินแดนเหล่านี้ที่จะมารวมตัวกันอีกครั้งเพื่อรวมเป็นหนึ่งเดียว"

เมื่อโชคชะตาของทุกคนเชื่อมโยงกัน Gloo ผู้น่ารักจะไปไหนต่อ?