Floryn

Belerick ค้นพบความเสื่อมถอยของดินแดนอันแห้งแล้งของ Agelta ระหว่างการคดเคี้ยวหลายครั้งของเขาเมื่อนานมาแล้ว

ความสิ้นหวังและความโศกเศร้าเกือบจะกลืนกินเขา เมื่อจู่ๆ ดอกไม้ดอกเล็กๆ บานสะพรั่งก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา “ยังมีชีวิตอยู่!” ด้วยแรงผลักดันจากพลังชีวิตที่เหนียวแน่น ทรีแอนท์จึงตัดสินใจสร้างจุดที่ซึ่งต่อมารู้จักกันในชื่อโอเอซิส

เมื่อสร้างโอเอซิส เบเลริคได้เทพลังเข้าไปในดอกไม้เล็กๆ โดยไม่ได้ตั้งใจ และพลังงานที่ล้นออกมาก็ควบแน่นเป็นเมล็ดแสง อย่างไรก็ตาม ดอกไม้เล็กๆ แห่งนี้ได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาดยิ่งกว่านั้นอีก เขากลายร่างเป็นรูปแบบชีวิตที่ไม่เคยปรากฏในดินแดนแห่งรุ่งอรุณ – Floryn

นับตั้งแต่วันที่เธอเกิด Floryn ไม่เคยออกจากโอเอซิสเลย ฝ่ายหลังแยกเธอออกจากสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายของทะเลทราย ทำให้เธอมีชีวิตที่ไร้กังวล สำหรับ Floryn เมล็ดพันธุ์ที่ส่องสว่างนี้เป็นเพียงปริศนาแห่งชีวิตอันสงบสุขของเธอ เธอใช้เวลาหลายวันไตร่ตรองถึงความลับของเมล็ดพืช และนอนหลับอยู่ใต้ร่มเงาของใบไม้ทั้งคืน มีเพียงนักสำรวจและคาราวานเท่านั้นที่มาเยือนโลกใบเล็กอันเงียบสงบแห่งนี้เป็นครั้งคราว

ในบรรดาคาราวานที่แวะเวียนมาในโอเอซิส Floryn ได้พบกับชายหนุ่มคนหนึ่งด้วยรอยยิ้มที่สดใส เขาเล่าเรื่องราวตลกๆ ให้กับ Floryn ที่เขาเคยเห็นหรือได้ยินระหว่างการเดินทางทุกครั้งที่มาพักที่โอเอซิส เมื่อมิตรภาพของพวกเขาลึกซึ้งยิ่งขึ้น Floryn ก็ไว้วางใจชายหนุ่มเช่นกัน เธอแสดงให้ชายหนุ่มเห็นเมล็ดเรืองแสง โดยหวังว่ามันจะช่วยเธอไขปริศนาได้

ในตอนแรก ชายหนุ่มช่วย Floryn ค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับเมล็ดพืชด้วยความเต็มใจ อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป Floryn ค้นพบว่าชายหนุ่มมักจะหลบสายตาของเธอ และเปลี่ยนเรื่องทุกครั้งที่เมล็ดถูกหยิบขึ้นมา Floryn เริ่มกังวลเกี่ยวกับอาการของชายหนุ่ม

คืนหนึ่ง Floryn ตื่นขึ้นมาพร้อมกับการเริ่มต้น เธอตกใจมากเมื่อพบว่าเมล็ดพืชที่เธอพกติดตัวมาโดยตลอดนั้นหายไปแล้ว!

Floryn ออกค้นหาทุกที่ในโอเอซิส แต่ก็ไม่มีประโยชน์ ด้วยความกังวลใจ Floryn จึงไปหาชายหนุ่มเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่กลับพบว่าเขาได้ออกจากโอเอซิสพร้อมกับอูฐของเขาแล้ว

ความคิดที่ Floryn ไม่กล้าเชื่อก็ผุดขึ้นมาในหัว อาจเป็นเขาหรือเปล่า

Floryn เดินตามรอยเท้าของชายหนุ่มออกจากโอเอซิส เธอต้องการที่จะค้นหาความจริง

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่รอเธออยู่คือการตอบสนองอย่างเงียบๆ ต่อสิ่งที่เธอได้เห็นและได้ยินระหว่างทาง นี่เป็นครั้งแรกที่ Floryn เข้ามาในทะเลทราย และเป็นครั้งแรกที่เธอเห็นพายุทรายที่ส่งเสียงร้องโหยหวนและสีหน้าสิ้นหวังบนใบหน้าของผู้คน ก่อนหน้านั้น เธอไม่เคยเข้าใจว่าผู้คนที่อยู่นอกโอเอซิสต้องทนทุกข์ทรมานแบบไหน

เมื่อ Floryn ติดตามชายหนุ่มจากหมู่บ้านของเธอได้ สิ่งที่ปรากฏคือพื้นที่เพาะปลูกที่แตกร้าว บ่อน้ำที่แห้งแล้ง เด็กๆ ที่หิวโหย...และเด็กๆ ที่สิ้นหวังเหล่านี้ซึ่งไม่ยอมหยุดทำอะไรเพื่อเอาชีวิตรอด

ชายหนุ่มทรุดตัวลงตรงมุมหนึ่ง เขาต้องการขายเมล็ดพันธุ์เพื่อเลี้ยงครอบครัว แต่เขาไม่เคยคาดหวังว่าเมล็ดพืชจะเหี่ยวเฉาทันทีที่ออกจาก Floryn เป็นผลให้ผู้ที่ยินดีประมูลไม่ต้องจ่ายเงินสักเพนนีเดียว

ชายหนุ่มคืนเมล็ดพันธุ์เหี่ยวเฉาให้กับ Floryn เพื่อพร้อมที่จะรับผิดชอบในการทรยศต่อมิตรภาพของพวกเขา

อย่างไรก็ตาม Floryn ไม่ได้พูดอะไรสักคำ

ประสบการณ์ระหว่างทางทำให้ Floryn เข้าใจสถานการณ์ที่ยากลำบากที่ชายหนุ่มต้องเผชิญ เมื่อเทียบกับความโศกเศร้าที่ถูกเพื่อนของเธอทรยศแล้ว อารมณ์อื่นที่แรงกว่าและซับซ้อนกว่ากำลังเดือดพล่านอยู่ในใจของเธอ ด้วยแรงผลักดันจากอารมณ์ความรู้สึกนี้ Floryn จึงอยากทำอะไรบางอย่างเพื่อโลกจริงๆ เพื่อช่วยผู้คนที่อาศัยอยู่อย่างยากจนข้นแค้นเหมือนชายหนุ่ม

คลื่นพลังเวทย์มนตร์พุ่งออกมาจากส่วนลึกของหัวใจของ Floryn มันไหลลงมาตามแขนของเธอและเข้าสู่เมล็ดพืชที่เธอถืออยู่ในมือ รู้สึกถึงพลัง เมล็ดพืชที่ร่วงหล่นครั้งหนึ่งก็ส่องสว่างอีกครั้ง และจากแสงสว่างที่เปล่งประกายมากกว่าเมื่อก่อนหลายร้อยเท่าก็ปรากฏสิ่งมีชีวิตตัวน้อยที่น่ารักและมีชีวิต!

สิ่งมีชีวิตตัวน้อยนี้กระโดดขึ้นไปในอากาศและแสดงพลังมหัศจรรย์ของมันอย่างกระตือรือร้น เขาเรียกฝนด้วยการสะบัดหาง และหน่อใหม่ก็ค่อยๆ งอกขึ้นมาจากบริเวณที่ฝนตก หมู่บ้านที่ครั้งหนึ่งเคยไร้ชีวิตชีวาแห่งนี้รายล้อมไปด้วยความเขียวขจีในเวลาเพียงไม่กี่นาที

Floryn ตกตะลึงเมื่อเห็นภาพตรงหน้าเธอ เธอไม่เคยคิดเลยว่าเมล็ดพืชจะสามารถให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตที่มีมนต์ขลังได้ เช่นเดียวกับที่เธอไม่เคยคิดว่าสักวันหนึ่งมันจะออกจากโอเอซิส เมื่อความมุ่งมั่นของ Floryn ที่จะเปลี่ยนแปลงพื้นที่รกร้างซึ่งสอดคล้องกับความตั้งใจของ Belerick ภายในเมล็ดพันธุ์เท่านั้นเองที่ทำให้ฝ่ายหลังได้ปลุกพลังที่แท้จริงของมันขึ้นมา

แม้ว่าสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่เกิดจากเมล็ดพืชจะยังเด็กมาก แต่ Floryn ก็มองเห็นความเป็นไปได้อันไม่มีที่สิ้นสุดในการเปลี่ยนแปลงทะเลทรายด้วยพลังอันจำกัด

“คุณดูเหมือนหยดน้ำค้างทรงกลม ฉันควรจะเรียกคุณว่าดิว!”

ดิวล้อมรอบ Floryn อย่างกระตือรือร้น ราวกับว่าเธอชื่นชมชื่อของเธอเช่นกัน

การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทำให้ดวงตาของชาวบ้านกลับมามีแสงสว่างอีกครั้ง ชายหนุ่มยังสัญญากับ Floryn ด้วยว่าเขาจะไม่หลงทางจากเส้นทางที่ถูกต้องอีกต่อไป เพื่ออำลาชายหนุ่ม Floryn และดิวก็ไปยังจุดต่อไป

ทุกวันนี้ ต้องขอบคุณความพยายามอย่างไม่เหน็ดเหนื่อยของ Floryn และ Dew ทำให้ Oasis เติบโตอย่างรวดเร็ว และความเขียวขจีนี้จะแผ่ขยายไปทั่วทะเลทรายในที่สุด ขจัดความรกร้างและความสิ้นหวังออกไป