Carmilla

เมื่อหลายปีก่อน Carmilla เกิดที่บ้าน Ansaac ในปราสาท Aberleen ในฐานะลูกสาวคนเดียวของท่านเคานต์ เธอเป็นที่รักของทั้งครอบครัวตั้งแต่แรกเกิด เมื่อเธอโตขึ้น ภูมิหลังทางครอบครัวที่โดดเด่นของเธอประกอบกับความงามอันน่าหลงใหลของเธอทำให้เธอเป็นหนึ่งในสตรีผู้สูงศักดิ์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในปราสาท Aberleen และอาจรวมถึงทั่วทั้งจักรวรรดิด้วยซ้ำ อย่างไรก็ตาม เชื้อสายราชวงศ์ของเธอเชื่อมโยงกับโศกนาฏกรรมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และจะกลายเป็นเครื่องมือทางการเมืองของเคานต์อันซัคผู้เป็นบิดาของเธอ รวบรวมอำนาจโดยการหมั้นหมายเธอกับตระกูลที่มีอำนาจอีกตระกูลหนึ่ง

แม้ว่าขุนนางจำนวนนับไม่ถ้วนจะพยายามจีบ Carmilla แต่ก็ไม่มีใครพอใจเธอเลย ความภาคภูมิใจโดยกำเนิดของเธอทำให้เธอปฏิเสธที่จะยอมจำนนต่อคนธรรมดาสามัญ สิ่งที่เธอต้องการคือใครสักคนที่สามารถเชื่อมต่อกับจิตวิญญาณของเธอได้ แต่พ่อของเขา Earl Ansaac ได้ตัดสินใจแล้ว เมื่อภัยคุกคามจาก Abyss ใกล้เข้ามามากขึ้น เขาก็รู้ว่าขุนนางทหารกลุ่มใหม่จะครอบงำการเมืองของประเทศ เขาจึงต้องสร้างความสัมพันธ์อันดีกับพวกเขาเพื่อรักษาสถานะทางสังคมของครอบครัว อย่างไรก็ตาม ชายผู้ค่อนข้างไม่มีนัยสำคัญในสายตาของผู้เฒ่าได้ทำลายแผนนี้ ชายคนนี้คือ Cecilion นักร้องโอเปร่าที่เก่งที่สุดในจักรวรรดิใต้ Carmilla กลายมาเป็นผู้ชมที่ภักดีที่สุดของเขาตั้งแต่วันแรกที่เขามาที่ปราสาทอเบอร์ลีน ในสายตาของ Carmilla เขาสง่างามและมีความสามารถมาก แต่เธอก็มองเห็นความเศร้าโศกและความลึกลับในดวงตาของเขาด้วย สำหรับการแสดงแต่ละครั้งของ Cecilion Carmilla จะนั่งอยู่ตรงกลางด้านขวาของหอประชุม และเพลิดเพลินกับการแสดงเพลงของเธออย่างเงียบๆ

วันหนึ่ง ขณะที่ม่านดังขึ้น ดวงตาของ Cecilion และ Carmilla ก็สบกัน เปลวไฟแห่งความหลงใหลได้จุดประกายขึ้นระหว่างพวกเขา และเหมือนกับสายฟ้าที่แยกท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิด พวกเขาก็ตกหลุมรักกันทันที

วันต่อๆ มาคือวันที่ Carmilla มีความสุขที่สุด ในช่วงค่ำ Cécile แต่งตัวและเชิญเขาไปดูโอเปร่าและร้องเพลงที่เขาแต่งให้เธอ และ Carmilla ก็เฝ้าดูการแสดงของเขาอย่างตั้งใจโดยไม่เคยละสายตาจากเขาเลย ในตอนท้ายของการแสดงพวกเขาพบกันหลังเวทีเต้นรำท่ามกลางแสงจันทร์ ในตอนเช้า Cecilion วางดอกกุหลาบไว้บนขอบหน้าต่างของ Carmilla ซึ่งมีน้ำค้างยามเช้าหล่อเลี้ยงอยู่ แล้วจากไปอย่างเงียบๆ

เมื่อเวลาผ่านไป Carmilla ก็สังเกตเห็นบางสิ่งที่ผิดปกติเกี่ยวกับ Cecilion เขาใช้ชีวิตอย่างสันโดษและไม่เคยติดต่อกับผู้อื่นโดยไม่จำเป็น ผิวของเขาซีดอยู่เสมอ แม้ว่าเขาจะไม่ได้แต่งหน้าก็ตาม และดูเหมือนว่าเขามักจะพยายามหลีกเลี่ยงบางสิ่งบางอย่างอยู่เสมอ ในสายตาของเขา Carmilla สามารถสัมผัสได้ถึงความปรารถนาของเขาที่จะมีชีวิตตามปกติ และเธอก็มองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า Cecilion อาจมีความเกี่ยวข้องกับสายพันธุ์ปีศาจเลือดในตำนาน แม้ว่า Cecilion จะไม่เคยบอกเขาเกี่ยวกับต้นกำเนิดของเขา แต่เธอก็ยังเลือกที่จะเชื่อในตัวเขา เพราะเธอรู้สึกว่าความรักของเขามีจริง ไม่สำคัญว่าเขาจะเป็นผู้ชายหรือปีศาจเลือด มันเป็นเพียงเรื่องของความรักระหว่างพวกเขา และ Carmilla เชื่อว่าเธอจะเป็นของ Cecilion เสมอและใช้ชีวิตที่เหลือของเธอกับเขา

แม้ว่าพวกเขาจะรักกันอย่างสุดซึ้ง แต่เอิร์ลพ่อของ Carmilla ก็ห้ามไม่ให้เธอแต่งงานกับนักร้องผู้ต่ำต้อยคนนี้ เขาขังเธอไว้และบังคับให้เธอแต่งงานกับบารอนทาวิล แม่ทัพแห่งกองทัพจักรวรรดิ ซึ่งประจำการอยู่ใกล้ปราสาทอเบอร์ลีน เพื่อทำให้ Carmilla ลืมเรื่อง Cecilion ท่านเคานต์ถึงกับส่งคนของเขาไปปิดโรงละครโอเปร่า ในความคิดของ Cecilion เขารู้ว่าความรักระหว่าง Blood Demon และมนุษยชาติจะไม่มีวันเป็นจริง แม้ว่าเขาจะรัก Carmilla แต่ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจยอมแพ้ วันที่เขาจากไป เขาเขียนจดหมายถึงเธอโดยบอกเธอทุกอย่าง ต้นกำเนิดของเขา เรื่องราวของเขา และทิ้งเธอไว้พร้อมกับดอกกุหลาบบนขอบหน้าต่างของเธอ

Carmilla ไม่หยุดต่อสู้ เธอไม่พร้อมที่จะยอมจำนนต่อพินัยกรรมของพ่อ แต่หัวใจของเขาแตกสลายเมื่อเขาอ่านจดหมายอำลา สำหรับ Carmilla ไม่สำคัญว่าเขาจะเป็นพันธุ์อะไร เธอรักเขาและถ้าไม่มีเขาชีวิตของเธอก็ไม่มีความหมายอีกต่อไป

เธอยืนอยู่ที่หน้าต่าง มองไปในทิศทางที่ Cecilion กำลังเดินไป เมื่อรุ่งสาง เธอก็กรีดข้อมือของเธอด้วยกริชอันแหลมคม โลกตกอยู่ในความมืดมิดอันไม่มีที่สิ้นสุด และ Carmilla ก็ฝังความรักของเธอในแบบของเธอเอง

เมื่อ Carmilla ตื่นขึ้นมา เธอก็พบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมแขนของ Cecilion อีกครั้ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเมตตาและเขามองดูเธอ จากนั้นเธอก็ค้นพบว่าสัมผัสของเขาเย็นชาราวกับไร้ชีวิตชีวา และผิวของเธอก็ซีดราวกับของ Cecilion เธอรู้ดีว่าคนรักของเธอไม่ทอดทิ้งเธอ เขากลับมาชุบชีวิตเธอด้วยเลือดของเขา ในที่สุดวิญญาณที่โดดเดี่ยวทั้งสองนี้ก็กลับมารวมกันอีกครั้งและสามารถอยู่ด้วยกันตลอดไป

หลังจากวันนั้น ผู้คนในปราสาทอเบอร์ลีนไม่เคยเห็น Cecilion หรือ Carmilla อีกเลย มีเพียงนิทานในตำนานแห่งค่ำคืนที่ส่งต่อจากปากสู่ปากเมื่อเวลาผ่านไป เมื่อถึงเวลากลางคืน Carmilla ก็ซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของ Cecilion เหนือหอคอยด้านบนของปราสาท Aberleen ราวกับว่าเวลาหยุดนิ่ง