Kalea

กระแสน้ำที่ไม่ถูกผูกไว้

ในทะเลโวเนทิส เกาะชื่อเกาะโซลารีกำลังเผชิญกับพายุแห่งศตวรรษ ขณะที่คลื่นสูงขึ้นเรื่อยๆ ฟ้าร้องอันมืดครึ้มก็ดังกึกก้องผ่านเมฆสีเทา

ชาวบ้านบนเกาะต่างตื่นตระหนก พายุไต้ฝุ่นมาถึงโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า และยังไม่มีเรือประมงกลับออกจากทะเล พวกเขาอธิษฐานต่อรูปเคารพโบราณ โดยหวังว่าหญิงสาวผู้มีเลือดของงูใหญ่จะได้ยินพวกเขาและพาคนที่พวกเขารักกลับมาอย่างปลอดภัย

ผู้หญิงคนนี้ชื่อคาเลีย

เด็กๆ กอดของเล่นที่ทำเป็นรูปงูใหญ่ เริ่มร้องเพลง

“ลมคำราม คลื่นคำราม ข้าแต่พญานาคผู้ยิ่งใหญ่ดุจภูเขา จงยับยั้งกระแสน้ำที่โหมกระหน่ำ...”

บทเพลงของพวกเขาค่อยๆ จางหายไปท่ามกลางพายุที่รุนแรงยิ่งขึ้น ทันใดนั้น หางงูก็กวาดข้ามคลื่นและมุ่งหน้าไปยังส่วนลึก

ตำนานเล่าว่าเมื่อพันปีที่แล้ว มีงูขนาดยักษ์โผล่ขึ้นมาจากมหาสมุทรเพื่อปกป้องเกาะแห่งนี้ เขากลืนพายุไต้ฝุ่นและทนต่อคลื่นสูงเท่ากับภูเขาด้วยร่างกายของเขาจนหมดเรี่ยวแรง ก่อนตาย งูใหญ่ทิ้งไข่ไว้ หนึ่งพันปีต่อมา เด็กผู้หญิงคนหนึ่งก็โผล่ออกมาจากไข่อย่างปาฏิหาริย์ เธอมีร่างกายที่เป็นมนุษย์ ของขวัญจากดิน และมีหางของงูทะเล ซึ่งเป็นพรจากมหาสมุทร เจ้าแม่กฑิตาตั้งชื่อเธอว่า เคลีย และพาเธอไปที่ทะเลซึ่งเธอแอบเฝ้าดูเธอเติบโต

“โอ้ คุณเต่าทะเล ทำไมคุณว่ายน้ำช้าขนาดนี้” Kalea พูดติดตลกขณะที่เธอพันหางรอบเต่าทะเลแล้วปล่อยมันข้ามทะเลด้วยแรงอันน่าประหลาดใจ หลังจากเห็นสาดน้ำมาแต่ไกล เธอก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ "ยินดี!"

“ฉลามโง่ ทำไมคุณถึงอ่อนแอขนาดนี้” Kalea หมุนหางของเธอด้วยความเร็วสูง ทำให้เกิดคลื่นใต้น้ำที่รุนแรง ฉลามถูกเหวี่ยงขึ้นลง แต่คาเลียว่ายอย่างไม่ลำบาก “โอ้ นั่นคงเป็นเพราะไก่ของคุณเล็กมาก!”

Kalea ได้ปลุกพลังของงูใหญ่ตั้งแต่อายุยังน้อย แต่เธอก็ไม่สามารถควบคุมมันได้ พลังของมันพุ่งสูงขึ้นโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ทำให้ทะเลพลิกคว่ำ สร้างความตกตะลึงให้กับสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ที่นั่น แม้แต่คาเลียก็เริ่มกังวล ทุกครั้งที่เธอพยายามดึงพลังทั้งหมดของงูใหญ่ มันจะหลุดออกจากการควบคุมของเธอ

คาเลียเชื่ออย่างแน่วแน่ว่าร่างที่อ่อนแอเหมือนมนุษย์ของเธอกำลังรั้งเธอไว้: "ดูมนุษย์ที่อ่อนแอเหล่านี้สิ พวกมันช้ากว่าเต่าและกลัวฉลามด้วยซ้ำ!" ถ้าเธอไม่มีแขนและขาที่ลำบากขนาดนั้น เธอคิดว่าเธอว่ายน้ำได้เร็วกว่านี้อีก! หากในที่สุดเธอก็สามารถอยู่ในร่างของงูใหญ่ได้ ไม่มีสัตว์ประหลาดในทะเลหรือบนบกใดที่จะเทียบได้สำหรับเธอ! โอ้ เธอโหยหาวันนี้มากแค่ไหน กฑิตาซึ่งแอบเฝ้าดูเธออยู่ปรากฏตัวขึ้นและอธิบายว่าเธอไม่สามารถลอกผิวหนังออกเหมือนงูได้ ด้วยความไม่เต็มใจที่จะยอมรับคำพูดของ Kadita Kalea จึงท้าทายสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังทุกรูปแบบ โดยหวังว่าจะพิสูจน์ตัวเองว่าคู่ควรกับพลังของ Great Serpent

วันหนึ่ง ขณะที่เดินไปตามชายหาดของเกาะ Solari Kalea ถูกโจมตีโดยกลุ่มธาตุที่เสียหาย เมื่อได้ยินความโกลาหล ชาวบ้านนำโดย Badang จึงเข้ามาช่วยเหลือ Badang ใช้กำปั้นสร้างกำแพงทรายขนาดยักษ์เพื่อแบ่งแยกศัตรู ขณะที่ชาวบ้านขว้างหอกและอวนจับปลาเพื่อปราบศัตรู ในท้ายที่สุด ความพยายามร่วมกันของพวกเขาก็ประสบความสำเร็จในการเอาชนะธาตุอันธพาล

“มนุษย์พวกนี้...บางทีพวกเขาก็ไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นหรอก…”

คาเลียเริ่มแอบศึกษาว่า Badang ต่อสู้ด้วยหมัดอย่างไร ขณะเดียวกันก็เรียนรู้ที่จะปอกกล้วยด้วยมืออย่างเงียบๆ ในฐานะผู้สืบเชื้อสายของ Great Serpent เธอมักไม่เต็มใจที่จะก้มตัวเพื่อเรียนรู้จากมนุษย์ แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะอยากรู้เกี่ยวกับชีวิตพิเศษของพวกเขา แม้ว่าเธอจะพยายามรักษาระยะห่างจากชาวบ้าน แต่เธอก็พบว่าพลังของเธอเชื่อมโยงกับพวกเขาอย่างลึกลับ เมื่อใดก็ตามที่พลังของเขาเพิ่มขึ้น เขาจะค้นหาผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือและรักษาพวกเขาให้หายเสมอ

"ฉันเพียงมาที่นี่เพื่อทดสอบความแข็งแกร่งของฉันกับ Badang!" Kalea อธิบายเมื่อเธอปรากฏตัวรอบๆ เกาะโซลารีบ่อยขึ้นเรื่อยๆ Badang ยังคงยิ้มอย่างช่วยไม่ได้และแสดงท่าทีพ่ายแพ้ เขาเห็นจากการต่อสู้ของพวกเขาว่าหัวใจของหญิงสาวไม่ได้มุ่งมั่นที่จะพิสูจน์ความแข็งแกร่งของเธออีกต่อไป

การตัดต้นมะพร้าวทั้งต้นด้วยหมัดเดียว ทำให้เรือประมงเกยตื้นหลุดลอยไปด้วยหาง การกระทำดังกล่าวไม่ได้เป็นเพียงความภาคภูมิใจของเขาเท่านั้น เมื่อชาวบ้านมารวมตัวกันเพื่อขอบคุณเธอ Kalea มักจะวางมือบนสะโพกของเธอและพูดอย่างภาคภูมิใจว่า "ฉันไม่ได้พยายามช่วยคุณ ฉันแค่เบื่อและออกกำลังกายไก่ของฉัน!" แต่ในขณะเดียวกัน ชาวบ้านก็มองเห็นใบหน้าของเขาแดงขึ้นจากความสนใจ

ไม่ว่าเธอจะพยายามแค่ไหน Kalea ก็ไม่เข้าใกล้การเป็น Great Serpent เลย ร่างกายของเธอแทบจะไม่โตเลย แต่ถึงอย่างนั้น ชาวบ้านก็เริ่มหันไปขอความช่วยเหลือจากเธอ เช่นเดียวกับที่พวกเขาเคยหันไปหาบรรพบุรุษของเธอในยามยากลำบาก ครั้งเช่นตอนนี้

หางตัดผ่านคลื่นด้วยความเร็วสูง บนผิวน้ำ ลมแรงพัดทำให้คลื่นสูงขึ้นจนน่าเวียนหัว เรือประมงลำเดียวที่ติดอยู่ในพายุถูกคลื่นซัดขึ้นไปในอากาศก่อนจะถูกกระแทกอย่างแรง

ด้วยการสาดกระเซ็น Kalea ก็กระโจนเข้าสู่การปฏิบัติ เธอคว้าด้านข้างของเรือและค่อยๆ ลดชาวประมงที่ล้มลงบนเรือด้วยหางของเธอ “มนุษย์เปราะบางมาก! แต่เจ้าก็ค่อนข้างกล้าที่จะอยู่ที่นี่ แม้ว่าคุณจะไม่มีหางก็ตาม!” Kalea ประกาศ ยืนอย่างภาคภูมิใจและใช้หางแตะดาดฟ้าเรือ พลังของงูใหญ่ระเบิดออกจากร่างของเขาและแพร่กระจายไปทั่วชาวประมง ทำให้พวกเขาคายน้ำทะเลที่พวกเขากลืนเข้าไปออกมา ปาฏิหาริย์พวกเขาฟื้นคืนความแข็งแกร่งราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ฉันขอโทษที่ไม่สามารถช่วยเรือได้ แต่คุณทั้งคู่จะได้เห็นพลังของงูใหญ่!" โดยไม่รอคำตอบ Kalea คว้ามือชาวประมงและกระโดดลงจากเรือขณะที่เธอมุ่งหน้าสู่ฝั่ง

เธอใช้หางกระเด้งไปตามคลื่น ขี่สายลม และข้ามคลื่น Kalea เห็นเงาสะท้อนของเธอสั่นไหวในผืนน้ำที่แยกจากกัน หางของมันแกว่งไปมาอย่างมุ่งมั่น และมือของมันจับชาวประมงไว้แน่น มันคือสิ่งที่เธอเป็น เธอไม่ได้มุ่งมั่นที่จะเป็นงูใหญ่อีกต่อไป สำหรับพลังที่เธอเคยพยายามครอบครอง ในที่สุดเธอก็ตระหนักว่าเธอได้พบจุดประสงค์ของเธอแล้ว

“ฉันเดาว่าร่างกายนี้ไม่เลวร้ายนัก!”

ด้วยคลื่นปั่นป่วนที่อยู่ข้างหลังเธอ ทำให้มองเห็นชายฝั่งได้ เด็กคนหนึ่งกอดของเล่นของงูใหญ่ชี้ไปที่ทะเลอย่างกระตือรือร้นและตะโกนว่า:

“ดูสิ นี่คาเลีย!”