Kagura

แม้ว่า Scarlet Shadow จะตั้งชื่อให้กับเธอ และ Hayabusa ก็สอนให้เธอมีความสงบ แต่คางุระในวัยเยาว์ยังคงไม่แน่ใจในเส้นทางที่แท้จริงของเธอ เมื่อเธอเปิดร่มด้วยความใคร่ครวญ เธอไม่ได้เห็นสายฝนโปรยปราย แต่มองเห็นภาพแห่งความหายนะ ความเสียใจชั่วกาลนาน และอดีตที่มองเห็นผ่านร่มของเธอ ในที่สุดคางุระก็เข้าใจ แม้ว่าจะเกิดจากความผูกพันที่ไม่หยุดยั้ง แต่เส้นทางของเธอก็นำไปสู่อิสรภาพ เธอจะแบกรับทั้งความเสียใจและความหวังของผู้ที่เสียชีวิตไปเพื่อสัมผัสกับความงดงามของอาณาจักรมนุษย์ที่พวกเขาไม่เคยได้รับมาก่อน และยอมรับอนาคตที่ถูกขโมยไปจากพวกเขาแต่ได้มอบให้เธออย่างสง่างาม ===ฤดูใบไม้ผลิปั่นป่วนเมื่อความฝันจางหายไป===

เรื่องราวต้นกำเนิดของคางุระนั้นไม่ชัดเจนเท่าที่ควร ชายชราที่พาเธอมาที่ Scarlet Shadow นั้นอายุเกินวัยแล้ว และเมื่อใดก็ตามที่เขาถูกถาม เขาก็มักจะนึกถึงความทรงจำเดิมๆ ซ้ำอีกครั้ง ในวันฝนตกในฤดูใบไม้ผลิเมื่อสิบกว่าปีก่อน เขาพบทารกที่ถูกทิ้งอยู่ใต้ร่ม และตั้งชื่อมันว่าคางุระ ไม่สามารถได้รับอะไรเพิ่มเติมจากมัน Shadow Sect สัมผัสได้ถึงพลังลึกลับในตัวเธอ และหลังจากการไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว จึงตัดสินใจเลี้ยงดูเด็ก แต่คางุระถูกกำหนดให้อยู่ห่างจากพวกเขา พลังในตัวเธอปฏิเสธวิชานินจาของพวกเขา และเธอไม่เข้าใจว่าทำไมนักรบเหล่านี้จึงอาศัยและตายโดยวิชานินโดของพวกเขา มีเพียงร่มซึ่งมีต้นกำเนิดที่ลึกลับพอๆ กันเท่านั้นที่ทำให้เขาเป็นเพื่อนทั้งสุขสันต์และเศร้าโศก

เมื่อเวลาผ่านไป Kagura ได้เรียนรู้ที่จะค้นหาความสงบสุขของตัวเองภายใน Scarlet Shadow เธอสังเกตมารยาทของนินจาและดูแลผู้ที่เหนื่อยล้าจากการฝึกฝน สมาชิกหนุ่มของนิกาย Shadow ชื่อ Hayabusa บอกเธอว่าพวกเขาต่อสู้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเพื่อเกียรติยศ และแม้ว่าคางุระจะพยักหน้าตอบ แต่เธอก็ไม่เข้าใจความหมายของคำเหล่านั้น

ในวันฤดูใบไม้ผลิ เมื่อดอกซากุระร่วงหล่นราวกับฝนตก Kagura จะนั่งบนต้นไม้ มองดูผู้คนที่วิ่งพล่านไปตามด้านล่าง ทุกคนต่างมีจุดหมายและก้าวที่เร่งรีบแต่มุ่งมั่น แต่ไม่รู้ว่าเธอมาจากไหน เธอไม่เคยรู้ว่าจุดหมายปลายทางของเธออยู่ที่ไหน เธอทำได้เพียงปัดกลีบที่ร่วงหล่นแล้วหลับไป

Kagura สัมผัสได้ถึงโลกอีกใบหนึ่งภายใต้ร่มของเธอมาโดยตลอด แต่ถึงแม้จะมีความพยายามนับไม่ถ้วน แต่เธอก็ไม่สามารถไขปริศนาของโลกได้ จนกระทั่งวันหนึ่งในปลายฤดูใบไม้ผลิ เมื่อเธอผล็อยหลับไปท่ามกลางดอกไม้บนต้นไม้ตามปกติ ขณะที่สายลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านนิ้วของเธอและกลีบดอกไม้อันอ่อนโยนปลิวไปตามผมของเธอ ร่มของเธอก็ดูแตกต่างไปจากเดิม

มันเป็นความฝันที่ไม่เหมือนใคร Kagura ทำได้เพียงเฝ้าดูสิ่งต่างๆ รอบตัวเธอเท่านั้น ต่อหน้าต่อตาเขาคือนักเวทย์มนต์หนุ่มที่เปล่งความรู้สึกคุ้นเคยออกมา เขาเรียกน้องสาวด้วยทั้งความเศร้าและความสุขอย่างแท้จริงราวกับว่าเธออยู่ที่นั่น อย่างไรก็ตามคางุระไม่สามารถตอบเขาได้ สายตาของเขามองผ่านเธอและตกลงไปที่ร่างที่อยู่ไกลออกไป

Kagura เฝ้าดูชายหนุ่มทำงานเกี่ยวกับเครื่องมือทางจิตวิญญาณของเขา และในไม่ช้าก็ได้เรียนรู้ชื่อของเขา: Seimei ช่างฝีมือทางจิตวิญญาณในตำนาน ชายหนุ่มแสดงความเสียใจในขณะที่ทำงานหนักในอาชีพของเขา เมื่อความไม่สมดุลของ Yin และหยางทำให้เกิดภัยพิบัติอย่างกว้างขวางในดินแดนริมแม่น้ำของ Cadia Seimei ก็ออกตามหามังกรผู้ยิ่งใหญ่เพื่อปราบปรามความไม่สงบ แต่เมื่อเขากลับมาพร้อมกับมังกรใหญ่ เขาได้รับการต้อนรับจากร่างที่ไร้ชีวิตของน้องสาวของเขา แต่เขากลับปฏิเสธที่จะยอมรับชะตากรรมอันโหดร้ายนี้ เขาจะทำทุกอย่างเพื่อพบน้องสาวของเขาอีกครั้ง ดังนั้นเขาจึงสร้างเครื่องมือวิญญาณพิเศษที่ทำจากแมลงวิญญาณ: ร่มเซเมย์

เมื่อเซเมย์เปิดร่ม เขาเห็นน้องสาวยิ้มและโทรหาเขา แต่ภาพลวงตาง่ายๆ ที่เกิดจากความปรารถนาของเขา ซึ่งเป็นหุ่นเชิดที่สร้างขึ้นจากความทรงจำของเขาจะเพียงพอได้อย่างไร?

น้ำตาไหลลงมาบน Kagura ขณะที่ความมืดกลืนกินดวงตาที่สดใสครั้งหนึ่งของ Seimei ชิ้นส่วนของ Twilight Orb สะท้อนกับความหลงใหลของเขาโดยไม่รู้ตัว ทำให้เขาบ้าคลั่ง Kagura ทำได้เพียงเฝ้าดูอย่างช่วยไม่ได้ในขณะที่ความสมดุลของ Yin และหยางพังทลายลง และดวงวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนปะทุออกมาจากโคมไฟแห่งแสงอันไม่มีที่สิ้นสุด ก่อให้เกิดหายนะอีกครั้ง มังกรผู้ยิ่งใหญ่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเอาชนะเซย์เมย์ ในท้ายที่สุด Seimei ก็พ่นเลือดออกมาเป็นครั้งสุดท้ายขณะที่ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความท้าทาย นิมิตของคางุระพร่ามัวจากน้ำตาก่อนที่จะหายไปในความมืด

เมื่อเธอลืมตาขึ้นมา คางุระก็พบว่าตัวเองอยู่ใกล้โคมไฟแห่งแสงอันไม่มีที่สิ้นสุด ขณะที่ดวงวิญญาณยังคงเดือดดาล อาคาซาวะ ลูกศิษย์ของเซย์เมก็หมดแรงในการสร้างโคมวิญญาณเล็กๆ เพื่อบรรจุดวงวิญญาณทั้งหมด แต่ความไม่สงบของพวกเขาไม่สามารถสงบลงได้

ตำนานเล่าว่ามันคือร่มเซเมย์ที่ปรากฎบนท้องฟ้าในช่วงเวลาวิกฤติครั้งนั้น แต่ตอนนี้กลับกลายเป็น Kagura แทน ในที่สุดเธอก็เข้าใจ มันไม่ใช่ความฝัน แต่เป็นความทรงจำของร่ม และเธอคือจิตวิญญาณของร่มเซเมย์

วิญญาณรวมตัวกันรอบตัวเธอและกระซิบ ขณะที่เธอฟัง เหยื่อของภัยพิบัติเหล่านี้อธิบายให้เธอฟังว่าทำไมพวกเขาจึงยังคงอยู่ในอาณาจักรมรรตัย ไม่ใช่เพราะความปรารถนาทางโลกหรือการแก้แค้นนองเลือด แต่เป็นเพราะความเสียใจและความปรารถนาที่ไม่ได้ผล พวกเขาเพียงต้องการเห็นความงามของดินแดนแม่น้ำคาเดียให้มากขึ้น ชมดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ พวกเขาหวังว่าร่มที่ยอมรับความเสียใจทั้งหมดจะได้เห็นแว่นตาเหล่านี้แทนพวกเขา

ดังนั้น ด้วยการสะสมความคิดที่ค้างคาเหล่านี้ วิญญาณร่มจึงกลายร่างเป็นเด็กสาว แบกรับความเสียใจของทุกคนที่ยังมีความผูกพัน ถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางสายฝนฤดูใบไม้ผลิแห่งดอกซากุระที่ร่วงหล่น

เปิดตาของคุณซะ คางุระ

ความฝันจบลงที่นี่ ความคุ้นเคยกลับมาอีกครั้งเมื่อแขนขาของ Scarlet Shadow และดอกซากุระที่ร่วงหล่นเติมเต็มการมองเห็นของเขา แต่ความอบอุ่นที่คงอยู่บนฝ่ามือและน้ำตาบนใบหน้าของเธอบอกกับคางุระว่านี่ไม่ใช่แค่ความฝัน เธอมองดูร่มในมือแล้วหมุนมันเบา ๆ แม้ว่าเสียงจะไม่ดังก้องอีกต่อไป แต่สายลมฤดูใบไม้ผลิก็เลือกที่จะพัดผ่านเธอไป กลีบดอกค่อยๆ เช็ดน้ำตาราวกับส่งข้อความที่ไม่ได้พูดออกมา:

ผู้ที่เกิดมาจากตัณหาไม่จำเป็นต้องผูกพันกับอดีต มีเพียงการเติบโตอันเบ่งบานของเด็กสาวเท่านั้นที่ความเสียใจที่ยืดเยื้อเหล่านี้จะสามารถหาคำตอบได้ การจมอยู่กับความโศกเศร้าในอดีตมีแต่จะนำไปสู่การพบว่าตัวเองติดอยู่กับความสิ้นหวังเหมือนกับเซเมย์ ความเสียใจในอดีตเหล่านี้ไม่สามารถซ่อมแซมได้อย่างแท้จริง แต่เมื่อคุณรู้ว่าคุณมาจากไหน ใช้สายตาคู่นั้นเพื่อชมความงามในโลกนี้ที่พวกเขาไม่สามารถทำได้

เมื่อความฝันจางหายไปและฤดูใบไม้ผลิกลับมา คางุระก็เข้าใจแล้วว่าเส้นทางของเขาจะพาเขาไปทางไหน เธอจะได้เห็น ได้ยิน และสัมผัสถึงความงดงามที่โลกนี้มีให้ เธอจะเบ่งบานด้วยความฉลาดของเธอเอง - เมื่อนั้นเธอจึงจะสามารถให้เกียรติในความมีน้ำใจของพวกเขาอย่างแท้จริง

ใต้ต้นไม้ มีเสียงเรียกชื่อของเขา คางุระมองลงไปเห็น Hayabusa และ Hanabi พร้อมที่จะจับเธอ

อาณาจักรแห่งมนุษย์นั้นเต็มไปด้วยความงดงาม และมีคนรอเธอกลับมาอยู่เสมอ บางทีนั่นอาจเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีค่ามาก: ช่วงเวลาที่เรียบง่ายแห่งความสุขเหล่านี้