Nolan

Nolan นักวิชาการผู้มีความสุขุมและมีชื่อเสียงแห่ง Eruditio มีความปรารถนาที่จะไขความลับของลิขสิทธิ์ แต่หลังจากค้นพบภัยคุกคามจากจักรวาลในสัดส่วนที่ไม่อาจจินตนาการได้ เขาก็ถูกบังคับให้ละทิ้งทุกสิ่งที่เขารักเพื่อหยุดยั้งมัน แม้ว่าเขาจะพยายามในช่วงแรก แต่ Nolan ก็ตกอยู่ในความสิ้นหวังเมื่อเขาตระหนักว่าภัยพิบัติที่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จะต้องพบทางแก้ไขในไม่ช้า เขาค้นพบริบหรี่แห่งความหวังภายในตัวเขาเอง: จิตวิญญาณของเขา ดังนั้น Nolan จึงละทิ้งทุกสิ่งไว้เบื้องหลังและออกเดินทางสู่ภารกิจข้ามจักรวาล โดยกระจายเศษวิญญาณของเขาเป็นสัญญาณเพื่อดักจับภัยพิบัติ แม้ว่าจะต้องอดทนกับความเจ็บปวดทั้งหมด แต่เขาไม่เคยละสายตาจากเป้าหมาย...Layla ของเขา ===Tombstone=== เขายืนอยู่หน้าหลุมศพของเขาเอง หลุมศพนี้ไม่มีอะไรเขียนไว้เลยแม้แต่ชื่อ เขาเป็นนักวิชาการของ Eruditio คนที่ต่อสู้เพื่อเสรีภาพของผู้อื่น วิทยาศาสตร์เป็นทั้งพรและคำสาปของเขา “พ่อ! ตื่น!” ใครโทรมาหาเขา? เสียงที่อ่อนแอนี้สามารถเป็นใครได้? และยังมีตำนานในชีวิตของเขาอีกกี่เรื่องที่ยังคงถูกเปิดเผย? คลิกลิงก์ด้านล่างและค้นพบเรื่องราวของ Nolan! เมื่อรุ่งเช้า ชายคนหนึ่งยืนอยู่หน้าหลุมศพ

เมื่อตรวจสอบอย่างใกล้ชิด หลุมศพนี้ไม่มีอะไรเขียนไว้เลย แม้แต่ชื่อก็ตาม ชายคนนั้นไม่ได้มาเพื่อแสดงความเคารพ แต่มาเพื่อเล่าเรื่องราว ประวัติของมัน

====ส่วนที่ 1==== ยี่สิบปีที่แล้ว ศาสตราจารย์ของ Nolan บนเตียงมรณะได้ยกย่องคุณธรรมของวิทยาศาสตร์และเตือนเขาถึงอันตรายของมัน

Nolan รู้ว่าครูของเขาเป็นห่วงเขามาตลอด Nolan เชี่ยวชาญด้านการศึกษาลิขสิทธิ์และตั้งทฤษฎีว่าจักรวาลของพวกเขาเป็นเพียงหนึ่งในจักรวาลอื่นๆ นับไม่ถ้วน เหมือนหยดน้ำในมหาสมุทร แต่มนุษย์จะมีความหวังที่จะวัดความใหญ่โตของจักรวาลได้อย่างไร ในเมื่ออายุขัยของพวกมันไม่สามารถบันทึกได้ในระดับจักรวาลด้วยซ้ำ? บางทีจากการวิจัยของเขา Nolan อาจค้นพบอนาคตใหม่ที่สดใสของดินแดนแห่งรุ่งอรุณ แต่มีโอกาสมากกว่าที่เขาจะทำงานหนักในความสับสนไปตลอดชีวิต

วิทยาศาสตร์เป็นทั้งพรและคำสาปของเขา แต่เขาเป็นนักวิชาการของ Eruditio คนที่ต่อสู้เพื่อเสรีภาพของผู้อื่น และเขาไม่เคยกลัวสิ่งที่ไม่มีใครรู้จัก

เมื่อ Nolan ได้เรียนรู้เกี่ยวกับภัยคุกคามจากจักรวาลที่เรียกว่าภัยพิบัติ เขาแนะนำให้มองให้ไกลกว่าจักรวาลของพวกเขาเพื่อหาทางป้องกัน นี่คือวิธีที่เขาเปิดตัวโครงการ Infinite Gateway ซึ่งเป็นผู้นำการวิจัยเกี่ยวกับพอร์ทัลมิติและเทคโนโลยีการติดตามพิกัดหลายหลาก หากเขาสามารถเปิดประตูสู่จักรวาลได้ เขาไม่เพียงแต่จะกระจายพลังจักรวาลแห่งภัยพิบัติไปสู่ความว่างเปล่าเท่านั้น แต่ยังสร้างอนาคตที่ดีกว่าให้กับโลกของเขาด้วย หากเขาสามารถไปให้ไกลกว่าดวงดาวได้ โลกของเขาก็จะรอดได้

เขาจะอุทิศชีวิตให้กับภารกิจนี้

====ตอนที่ II==== เมื่อลิเลียนชวน Nolan ไปที่สุสาน เขาสงสัยว่าเธอมีสติหรือไม่ การเที่ยวไปในที่พำนักแห่งสุดท้ายของปราชญ์ผู้สูงศักดิ์หลายชั่วอายุคนเช่นนี้จะไม่เสียประโยชน์มิใช่หรือ? แต่เมื่อเขาค้นพบสินบนที่ซ่อนอยู่โดยคนรุ่นก่อน เขาก็ตระหนักว่าสุสานแห่งนี้เป็นสถานที่รวมตัวที่นักวิชาการพูดคุยเกี่ยวกับชีวิต ความตาย และทุกสิ่งที่อยู่ระหว่างนั้นมานานแล้ว

ลิลเลียนเป็นคนชอบสังคมมากกว่า Nolan มาก สำหรับเธอ ความตายไม่ใช่จุดสิ้นสุด แต่เป็นทางกลับ เมื่อพวกเขาเจาะลึกเรื่องอนาคตของพวกเขา ลิลเลียนสารภาพว่าเธอเต็มใจสละทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อทำความเข้าใจลิขสิทธิ์ให้ดีขึ้น เธอต้องการให้ศิลาจารึกหลุมศพของเธอไม่เปิดเผยตัวตน เนื่องจากเธอแทบไม่สนใจชื่อเสียงและการยอมรับเลย เธอแค่อยากจะใช้ชีวิตโดยไม่เสียใจ เมื่อได้ยินสิ่งนี้ Nolan ก็รู้สึกกังวลอย่างอธิบายไม่ถูก ลิเลียนจึงชกเข้าที่ไหล่ของเขาด้วยความเข้าใจผิดที่พูดไม่ออกจนทำให้เขาตะลึง เธอแข็งแกร่งอย่างน่าประหลาดใจด้วยขนาดที่เล็กของเธอ

พวกเขาคุยกันทั้งคืน เมื่อดวงอาทิตย์เริ่มโผล่พ้นขอบฟ้า ลิลเลียนก็ยืนขึ้นและยื่นแขนของเธอไปในทิศทางของเขา เธออุ้มรุ่งอรุณใหม่และร้องอุทานว่าแสงนี้เป็นของพวกเขา สิ่งเดียวที่ Nolan ต้องทำคือยื่นมือไปคว้ามันมา

Nolan ถึงกับผงะ แสงคือพลังงาน...เขาจะเอามันไปเอามาได้อย่างไร?

แต่ในขณะที่เขามองไปที่ลิลเลียนที่อาบไปด้วยแสงอันนุ่มนวล เขาก็รู้สึกผ่อนคลายและสบายใจ

====ส่วนที่ 3==== ในระดับจักรวาล ร่างกายมนุษย์เปราะบางยิ่งกว่ากระดาษแผ่นหนึ่ง หากไม่มีพิกัดใดๆ ที่จะทำหน้าที่เป็นจุดโฟกัส สสารใดๆ ที่พยายามจะข้ามรอยแยกมิติจะถูกทำให้เป็นละอองและสูญหายไปให้กับ Void Nolan ทำงานทั้งวันทั้งคืนแต่ไม่สามารถหาวิธีแก้ปัญหาได้ ประตูสู่อนันต์อยู่ในขั้นตอนสุดท้ายของการก่อสร้างแล้ว แต่ไม่มีการทดสอบใดๆ เพื่อพิสูจน์หรือหักล้างทฤษฎีของ Nolan เนื่องจากมีสิ่งที่ไม่ทราบมากมายเกินไป

คำตอบดูเหมือนจะอยู่ในเงื้อมมือของ Nolan แต่เขาไม่สามารถทำตามขั้นตอนสุดท้ายได้ หากไม่มีพิกัดที่จะนำทางเขาไปในทิศทางที่ถูกต้อง เขาจะหลงอยู่ในลิขสิทธิ์และไม่มีวันกลับมาอีก Nolan รู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ในบ่อน้ำที่แห้งเร็ว บางครั้งความกดดันก็มากจนเขาแทบจะหายใจไม่ออก

วันหนึ่ง เสียงร้องไห้ของเด็กทำให้เขาหลุดจากภวังค์ ลิเลียนพาลูกสาวไปที่ห้องทดลอง ขณะที่ Nolan อุ้มลูกสาวตัวน้อยของเขา ชีวิตใหม่ที่เพิ่งเบ่งบาน เขาก็ตระหนักได้ถึงบางสิ่ง: พิกัดทั้งหมดมีความสัมพันธ์กัน ในการสร้างระบบติดตามพิกัดที่ใช้งานได้ เขาเพียงต้องการจุดเริ่มต้น ด้วยสมอเรือ เขาสามารถผจญภัยไปยังสิ่งที่ไม่รู้จักและยังคงหาทางของเขาได้

เขาค่อยๆ วางเครื่องรางไว้ข้างๆ ลูกสาวของเขา เธอจะเป็นผู้ประกาศข่าวพาเขากลับบ้าน

====ส่วนที่ IV==== การเปิดใช้งาน Infinite Gateway เหมือนกับเสียงระฆังดังก้องไปทั่วลิขสิทธิ์

นี่คือจุดสุดยอดของงานของพวกเขา Nolan และลิลเลียนเดินไปหาแสงสว่างอย่างกล้าหาญและพบว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางดวงดาวที่พวกเขาเคยจ้องมองทุกคืน พวกเขาเองได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งดวงดาวที่เกินกว่าความเข้าใจของพวกเขาเอง ความลับของจักรวาลถูกเปิดเผยแก่พวกเขาอย่างช้าๆ ราวกับม้วนหนังสือโบราณที่เปิดออก เผยคำตอบของคำถามที่พวกเขาครุ่นคิดมาตลอดชีวิต

อย่างไรก็ตาม เมื่อดวงดาวอยู่ใกล้แค่เอื้อม บ้านของพวกเขาก็กลายเป็นความฝันที่หายไป เพียงครั้งเดียวที่พวกเขามาถึงจุดหมายปลายทางเท่านั้นที่พวกเขาตระหนักถึงความสิ้นหวังในภารกิจของพวกเขา ภัยพิบัติเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่พวกเขาเคยจินตนาการได้ ไม่เพียงแต่มันจะไม่แยกย้ายกันไปเท่านั้น แต่มันยังมุ่งหน้าไปยังดินแดนแห่งรุ่งอรุณด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

Nolan ตกอยู่ในความสิ้นหวังอย่างสุดซึ้ง แต่ลิลเลียนวางมือของเธอบนไหล่ของเขาเบาๆ และบอกเขาว่าเขาจำเป็นต้องทำบางสิ่งที่สำคัญกว่านี้

และเช่นนั้น ร่างของลิเลียนก็ค่อยๆ จางหายไปเป็นละอองดาวขณะที่เธอบินไปยังหายนะ เธอได้สละชีวิตของเธอเพื่อหยุดยั้งภัยพิบัติที่รุกคืบเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง ทันใดนั้น แสงวาบวาบก็ทำให้ Nolan ตาบอด จากนั้นเขาก็สูญเสียการได้ยินและประสาทสัมผัสที่เหลือ แทนที่พวกเขา เขารู้สึกถึงความกล้าหาญและความมุ่งมั่นอันแน่วแน่ของลิลเลียน มันเป็นวิธีบอกลาของเขา

ทันใดนั้น Nolan ก็สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไป

ขณะที่เขาฟื้นจากแสงวาบ มีเส้นทางปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา จู่ๆ ก็เกิดขึ้นกับเขา “ผู้ประกาศข่าว!”

สิบหกปีเป็นช่วงเวลาที่ลิลเลียนซื้อไว้ในชีวิตของเธอ Nolan คาดว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จก่อนเวลานั้น ด้วยความมุ่งมั่นของพ่อ เขาจึงอดทน ไม่หันหลังกลับ

====ตอนที่ V==== สิบหกปีผ่านไป ภัยพิบัติได้ถูกระงับแล้ว แต่ Nolan กำลังตกลงไปในความว่างเปล่าอันมืดมิดอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

Nolan มีอายุได้ไม่ถึงหนึ่งวันนับตั้งแต่เข้าสู่ประตูอนันต์ ขณะที่เขาปฏิบัติภารกิจอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย เวลาก็ไม่ส่งผลกระทบต่อเขา เขาได้เรียนรู้ที่จะเปิดรอยแยกมิติ ตอนนี้เดินทางระหว่างจักรวาล และใช้วิญญาณของเขาเป็นอาวุธ เขาจะฉีกวิญญาณของเขาออกเป็นชิ้น ๆ นับไม่ถ้วนและกระจายพวกมันไปทั่วลิขสิทธิ์เหมือนบีคอนเพื่อดึงดูดภัยพิบัติ และเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็จะส่งภัยพิบัติของแต่ละจักรวาลเข้าสู่ความว่างเปล่าในคราวเดียว

แต่ในช่วงสิบหกปีที่ผ่านมา ความเหงาของเขาไม่อาจจินตนาการได้ และความเจ็บปวดจากจิตวิญญาณที่แตกแยกของเขานั้นเกินกว่าจะเปรียบเทียบได้ แม้ว่าประสบการณ์เหล่านี้จะแสนสาหัส แต่ก็เทียบไม่ได้กับความรู้สึกผิดที่ไม่ได้อยู่เคียงข้าง Layla เขาไม่สามารถเห็นลูกสาวของเขาเติบโตขึ้นได้ เขากลับบ้านไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว เพื่อดำเนินการตามแผนของเขา เขาต้องแยกตัวเองออกจาก Eruditio และ Layla ชะตากรรมของพวกเขาไม่อาจพบกันได้ การพยายามท้าทายเขามีแต่จะทำให้เขาเจ็บปวดและทรมาน ดังนั้นเขาจึงทำสิ่งเดียวที่ทำได้และอยู่ห่างจากเขา

ความเจ็บปวดอันล้ำลึกของเขานั้นกว้างใหญ่ราวกับจักรวาล และคดเคี้ยวยิ่งกว่าการแยกวิญญาณของเขาออกเป็นพันครั้ง

แต่ในที่สุดทุกอย่างก็มาถึงจุดสิ้นสุด

เขาใช้จิตวิญญาณของเขาเพื่อดูดซับพลังทำลายล้างของ Calamity ทั่วทั้งลิขสิทธิ์ และนำมันเข้าสู่ Void เพื่อช่วย Eruditio จากการถูกทำลายล้าง

เมื่อรักษาสัญญาแล้ว ในที่สุดเขาก็ปล่อยมือได้ อีกไม่นานเขาจะได้อยู่กับลิเลียน

โลกของเขาปลอดภัยและลูกสาวของเขาจะมีโอกาสเติบโตขึ้นเพื่อเป็นดาวที่สว่างที่สุดในจักรวาล

แม้ว่าเขาจะทำผิดพลาดมามากมายในชีวิต แต่เขามีความเสียใจเพียงครั้งเดียว หากเพียงเขาได้เห็นเธอ... เพียงครั้งเดียว...

หลังจากที่ล่องลอยไปในความว่างเปล่าที่ดูเหมือนชั่วนิรันดร์ เขาก็มองเห็นแสงสว่างในความมืด

และจากนั้นก็มีเสียงแผ่วเบาดังขึ้น แสงสว่างกำลังเรียกหาเขา

“พ่อ! ตื่น!”

เขารู้สึกว่าดวงอาทิตย์ส่องแสงบนใบหน้าของเขาขณะที่เสียงของลูกสาวของเขาดังก้องอยู่ในระยะไกล

นี่คือจุดที่เรื่องราวนี้จบลง

ว่ากันว่าถ้าคุณทำทุกอย่างที่ตั้งใจไว้ในชีวิตสำเร็จแล้ว ชื่อของคุณไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อไปหลังความตาย

การทดลองและความยากลำบากทั้งหมดของเขาจะกระจัดกระจายไปยังดวงดาว

เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น Nolan ก็รู้สึกถึงความอบอุ่นที่คุ้นเคย นั่นคือความรู้สึกที่เป็นของพวกเขา

ยืนอยู่หน้าหลุมศพนิรนาม เขาเอื้อมมือออกไปสู่รุ่งอรุณและจูบมัน ===ใครคือ Nolan?===

===พระผู้ช่วยให้รอด===